Rzeka Narew ma swe źródła na Białorusi. Po minięciu granicy w okolicy zbiornika Siemianówka jej koryto biegnie w stosunkowo wąskiej dolinie, która na odcinku do Suraża ma układ wschód-zachód. Będąc w tych okolicach warto zajrzeć do nadrzecznych wsi. Kaniuki, Puchły, Ancuty, Czerewki, Doktorce, Zawyki - tu wiosną tworzą się interesujące rozlewiska wabiące stada gęsi, kaczek i siewkowców. Górna Narew to kraina ciepła, pagórkowata, poprzeplatana strugami i olsami. Spotkać tu można żurawie, cietrzewie, dubelty (pojedyncze ptaki), błotniaki łakowe a sporadycznie wodniczkę. W okolicach Puchłów od kilku lat funkcjonuje społeczny rezerwat PTOP obejmujący wyspę odgrodzoną od łąk wąskimi odnogami.

Narwiański Park Narodowy rozciąga się od Suraża do wsi Rzędziany. W okolicach Suraża najciekawsze są łaki na północ w kierunku Łap, ktore można obejrzeć ze wzgórz od południa. Tu wczesną wiosną obserwuje się spore stada gęsi i kaczek. Na bagiennych łąkach koło wsi Borowskie bywają łosie i puchacz. Na północ od mostu w Łapach i Uhowie ciągnie się morze trzcinowisk z siecią odnóg rzecznych....

Dolina Narwi pod Wizną - słynne "Pulwy" (widok na NE). Za pasem lasu po lewej Wizna, po prawej dolinę przecina most koło Rusi, daleko w górze widać rozlewiska w ujściu Biebrzy do Narwi. Po prawej "basen" wodny zalanych łąk koło Włochówki. Od góry w prawy łukiem w prawo ciągnie się grobla z asfaltową drogą - doskonałe miejsce do obserwacji ptaków. Po prawej młode uprawy nadleśnictwa Knyszyn (fot J. Trojanowski, 2004)

Dolina Narwi koło Wizny tworzy szeroki basen powstały w rejonie ujścia Biebrzy. Niegdyś rozległe bagna, torfowiska i łąki zalewowe - dziś niestety osuszone i w postaci sieci "polderów" podzielonych rowami i szpalerami drzew rozpościerają się na terenie kilkuset hektarów. Określenie "polder" może niezbyt uzasadnione, ale określające zwarty kompleks osuszonego terenu odebranego Bagnom.
 

Wschodni polder "Maliszewo" obejmuje łąki pomiędzy wsiami Maliszewo i Grądy-Woniecko, od północy i pn-zach ogranicza go dolina Narwi. We wschodniej częsci znajduje się zarastające jezioro Maliszewskie, otoczone szerokim pasem trzcin. Wgląd na lustro wody umożliwia mały pagórek położony na wschodzie. Na jeziorku w sezonie wiosennym spotkać można typowe lęgowe ptaki wodno-błotne, czyli łabędzia niemego, krzyżówki etc. W okresie przelotów pojawiają się tu rybitwy białoskrzydłe i mewy małe, rybołów czy łabędzie krzykliwe. Późną jesienią na jeziorze pierzą się łabędzie nieme (nawet do 100 ptaków), którym towarzyszą gęsi, kaczki, czasami nury. Na zachód od Maliszewa rozpościerają się łąki podzielone na regularne kwatery. To dobre miejsce na obserwacje ptaków żerujących na nornikach i drobnych kręgowcach. Wiosną i latem orliki, bociany, błotniaki pojawiają się na świeżych pokosach.

Zimą można tu obserwować liczne myszołowy włochate, zwyczajne, rzadziej błotniaki zbożowe, a czasem drzemlika i orła przedniego. Wzdłuż rowów gnieździ się i żeruje sporo wróblaków - gąsiorki, dziwonie, przelotne czeczotki i rzepołuchy.

Zachodni polder "Bronowo" ograniczony jest szosą przecinającą łąki w miejscowości Grądy-Woniecko, zaś od zachodu i północy zakręcającym korytem Narwi. Łąki położone tuż przy dolinie Narwi są wiosną zalane, tworząc ogromny obszar rozlewisk pełnych gęsi, kaczek (świstun, rożeniec), batalionów. W najlepsze miejsca można dotrzeć gruntową drogą wiodącą z Grądów-Woniecko na zachód. Jadąc autem trzeba uważać na doły i zapadliska powstałe nad korytarzami bobrów. Na skraju podmokłych zagajów skrywających niedostępne torfianki często spacerują żurawie i krążą orliki. Z auta łatwo obserwować bataliony, kuliki wielkie, brodzące łabędzie i gęsi. Zachodnia część łąk, najmocniej podtapiana w okresie wiosennego przelotu gości tysiące ptaków wodnych. Niedaleko ma swój rewir polujący na ptactwo wodne bielik.